Zabawy orientacyjno – porządkowe

Stój prościutko!
Wiek: od 2 do 3 lat
Cel: ćwiczenie orientacji i reagowania na sygnał
Liczba dzieci: 6 – 8
Przebieg zabawy:
Dzieci chodzą i biegają w różnych kierunkach. Na zawołanie:
„stoimy prościutko” – dzieci po zatrzymaniu prostują się.

Kto cię woła?
Wiek: od 2 do 3 lat
Cel: rozpoznawanie głosu kolegów
Liczba dzieci: 4 – 6
Przebieg zabawy:
Wyznaczone przez prowadzącą dziecko staje tyłem do pozostałych dzieci siedzących na podłodze. Jedno dziecko z grupy woła imię stojącego tyłem dziecka, które ma rozpoznać po głosie wołające dziecko. Jeśli mu się nie udało, próbuje odgadnąć jeszcze raz, ale już zwrócone twarzą do siedzących dzieci.

Co to jest?
Wiek: od 2 do 3 lat
Cel: reagowanie na sygnał wzrokowy, słuchowy oraz rozwijanie umiejętności przyporządkowania
Liczba dzieci: 6 – 8
Przebieg zabawy:
Prowadząca zabawę zapowiada dzieciom siedzącym w półkolu, że będzie wskazywała różne części ciała, co też czyni, za każdym razem nazywając ją. Właściwa zabawa zaczyna się wtedy, gdy prowadząca dotykając np. uszu, mówi – oczy. Zadaniem dzieci jest wskazanie nazwanej części ciała, a nie tej, którą mylnie pokazuje prowadząca.

Wieje wietrzyk
Wiek: od 2 do 3 lat
Cel: reagowanie na sygnał, ćwiczenie spostrzegawczości, wprawianie się w bieganiu w luźnej gromadce.
Liczba dzieci: 6 – 8
Pomoce: pęki kolorowych wstążeczek, grzechotka
Przebieg zabawy:
I. Osoba prowadząca jest „wiatrem”. Biega po sali, trzymając w ręce pęk wstążeczek. „Szum wiatru” powoduje wirowanie „liści” po całej sali – dzieci biegają. Gdy „wiatr” przestaje wiać (prowadząca staje w miejscu), „liście” spadają na ziemię (dzieci przysiadają).
II. Prowadząca rozdaje dzieciom pęki kolorowych wstążek, a sama potrząsa trzymaną w ręce grzechotką. Na słowa: „wietrzyk wieje” dzieci biegają po Sali w dowolnym kierunku, poruszając trzymanymi wstążkami. Na zapowiedź „wietrzyk ucichł” – grzechotka milknie, a dzieci przysiadają, pochylając nisko główki.